Lieve kerkgangers

old-church-and-castle-agains-cloudy-sky-picjumbo-com

Vandaag wil ik graag iets toelichten over de kerk. Ik weet dat de het onderwerp ‘de kerk’ of ‘het geloof’ bij vele mensen een gevoelige snaar raakt maar toch wil ik dit even kwijt.

Aan alle kerkgangers: Voel je tijdens het lezen niet beledigd, maar denk wel even na 😉


Veel mensen zien mij als ‘the good girl’ van de kerk. Vanaf mijn zestiende ging ik elke zondag naar de dienst. Op sommige dagen ging ik zelfs twee keer op een dag naar de kerk en ik voelde mij enorm schuldig als mij dit niet lukte. Het naar de kerk gaan zag ik als een onmisbaar element in het leven van een ‘echte christen’ en ik dacht dat ik zou falen als ik een keer helemaal niet naar de kerk toe kon. De tekst ‘verzuim uw samenkomsten niet’, hielp bovendien niet echt mee bij mijn schuldgevoel en ik kreeg al snel het idee dat als ik niet naar de kerk ging mijn geloof ‘achteruit’ zou gaan en ik God in de steek liet.

Inmiddels ben ik 26 en lach ik om mijn vroegere ‘kerkzorgen’ wanneer ik zondag’s lekker uitslaap. Tijdens mijn gehele adolescentie fase dacht ik dat God mijn leven tot een hel zou maken als ik niet elke zondag naar de kerk ging. Ik ben daarom erg blij om te zeggen dat het tegendeel waar is: Ondanks mijn onregelmatige kerkbezoeken ben ik enorm blessed in mijn leven en ervaar ik elke dag God’s liefde.

Ik kan zelfs zeggen dat ik voor het eerst in mijn leven het gevoel heb dat God me echt neemt zoals ik ben. Ik hoef mijn liefde niet aan Hem te bewijzen door elke zondag vroom in de kerk te zitten. Ik hoef ook niet meer bang te zijn dat Hij het mij kwalijk neemt als ik simpelweg geen zin heb op zondag ochtend of niet kan omdat ik moet werken. Ik ben nu oud en wijs genoeg om te weten dat Hij dieper kijkt dan mijn kerkbezoeken. Deze gedachte geeft mij rust: Het zit goed tussen mij en God.

Maar hoe mooi deze gedachtegang ook is, ik krijg nog regelmatig bezorgde blikken als ik aan mensen uit de kerk vertel dat ik niet meer regelmatig naar de diensten ga. Sommige mensen willen spontaan voor me bidden omdat ze denken dat ik ineens een ‘heiden’ ben geworden. Anderen willen mij er graag aan herinneren dat dit nu betekent dat mijn geloof zwakker is geworden en dat ik aan het afdwalen ben en – oh! Dan heb je ook nog de mensen die het nodig vinden om mij streng, soms zelfs boos aan te spreken op mijn ‘verantwoordelijkheidsgevoel’.

Lieve kerkgangers, wordt niet boos maar ik heb gemerkt dat het naar de kerk gaan als christen een bepaald ‘imago’ met zich meebrengt. Laat mij het je uitleggen:

Toen ik vroeger elke zondag twee keer op een dag in de kerk zat, twijfelde niemand aan mijn geloofsleven. Niemand vroeg zich af wat nou de echte reden was dat ik naar de kerk ging of hoe ‘goed’ ik God echt kende. Niemand die zich afvroeg hoe ik in mijn privé leven met mijn naasten omging en of ik wel echt een vredelievend mens was. Niemand zou zich bedenken dat het heel goed zou kunnen zijn dat ‘Amanda the good girl’, eigenlijk ook wel een ontzettende bitch kon zijn. Nee: Ik zat immers elke week braaf in de kerk en dus ging men er maar vanuit dat het allemaal wel goed zat.

Inmiddels ga ik uit eigen keuze niet meer regelmatig naar de kerk en binnen mijn omgeving merk ik dat sommige mensen hier een beetje zenuwachtig van worden. Binnen mijn eigen familie merk ik dat de kerk geen issue is. Wel ervaar ik dat mijn kerkbezoek voor sommige diehard kerkgangers steeds weer voor gespreksonderwerp moet dienen, wat inmiddels vreselijk vermoeiend is.

Ik vraag mij af hoe het kan dat mijn fysieke verschijning in een kerkgebouw mensen meer gerust stelt over mijn relatie met God, dan mijn daadwerkelijke gedrag buiten de kermuren? Is het niet kortzichtig dat de gradatie van een ‘echte christen’ wordt gemeten aan de kwantiteit waarin iemand wel of niet naar de kerk gaat?

Ik denk persoonlijk dat het wel of (helemaal) niet bijwonen van een religieuze samenkomst voor geen enkele gelovige wat zou moeten uitmaken. Wat uitmaakt is hoe jij je gedraagtOf je bijvoorbeeld roddelt over je kerkelijke broeders en zusters – want ja, zelfs in de kerk wordt er geroddeld! Het zijn net mensen 😉

Mijn visie is dat de ‘kerk’ begint bij jou als persoon. Iedereen kan elke dag door zijn/haar gedrag God laten zien. Iedereen kan elke dag een keuze maken in hoe jij je vrienden behandelt, hoe je doet tegen die bemoeizuchtige buurvrouw en of je die loslippige collega vergeeft omdat hij weer eens over je geroddeld heeft.

Druk daarom asjeblieft geen stempel op mensen die regelmatig, onregelmatig of nooit naar de kerk gaan. De kerk zegt namelijk HELEMAAL niets over iemands geloofsleven! Wees niet kortzichtig en kijk liever naar het gedrag buiten de kerkmuren…

 “Just because you go to church doesn’t mean you’re a Christian. I can go sit in the garage all day and it doesn’t make me a car” ― Joyce Meyer

Continue Reading

Aan haar lot overgelaten.

mans-hand-is-trying-to-reach-the-sun-picjumbo-com

Het is donderdagavond als ik op het centraal station sta en op mijn trein wacht. Volgens het informatiebord moet ik nog zeker 20 minuten wachten tot de trein er is. Mijn maag knort en ik bedenkt me dat ik voor het laats gegeten heb toen ik vanmiddag uit huis vertrok. Als ik niet snel iets eet […]

Continue Reading

Een tweede kans

party-boys-hands-picjumbo-com

Ik ben een maatschappelijk werker.  Maar soms voel ik me net een moeder, politieagent, psycholoog of beveiliger.  Als maatschappelijk werker in de GGZ/verslavingszorg maak ik veel dingen mee. Veel cliënten die bij mij binnenkomen vertrouwen mij eerst niet. Ik snap dit. Ik ben namelijk weer de zoveelste maatschappelijk werker, die hen zal helpen bij het maken […]

Continue Reading

De hel die boulimia heet.

picjumbo.com_HNCK7976 (1)

Voor AmandaInspiration heb ik Eva mogen interviewen. In ‘Eetstoornis’ deelt zij vandaag met ons haar verhaal.  Ze was veertien jaar oud toen ze merkte dat de vele spanningen in haar ouderlijk huis haar fysieke klachten begonnen te geven. Een van de klachten was dat zij door de stress maagklachten kreeg, wat haar steeds opnieuw een misselijk gevoel […]

Continue Reading

Uit de kast komen.

picjumbo.com_HNCK0560

Stel je voor dat je een geheim met je meedraagt waarover je niemand durft te vertellen. Je voelt je van binnen ongelukkig, maar je verzwijgt dit omdat je bang bent dat je anders je vrienden en familie verliest.. Dit is het verhaal van Rayen. Rayen en ik kennen elkaar al sinds de middelbare school. Vanaf die […]

Continue Reading

Vegetarische Aubergine rolletjes

picjumbo.com_File0120

Vandaag deelt mijn gastblogger Yvonne van Schoonheidspromotie, een lekker en gezond recept op Amanda Inspriation en ik kan niet wachten om dit te maken ! Lees snel daarom verder voor het recept van Yvonne. Vegetarische Aubergine rolletjes Vaak denken mensen dat vegetarisch eten niet lekker is en dat je er niet mee kan variëren. Het tegendeel is waar, je […]

Continue Reading

Voor 70% vegetarisch..

picjumbo.com_HNCK7897

Sinds ik met mijn vegetarische man samenwoon eet ik nog amper vlees. Ik eet nu veel gezonder en mijn maaltijden bevatten nu veel meer variatie als voorheen. En ik moet zeggen; Hoewel ik het niet verwacht had, bevalt deze lifestyle mij eigenlijk heel goed! Voor Allinmam schreef ik hier een stukje over waarin ik mijn ervaring […]

Continue Reading

Doodsverlangen.

picjumbo.com_HNCK9658

Van 13 tot 20 februari was het de week van euthanasie.  Het spreken en schrijven over euthanasie/het verlangen naar de dood, roept veel gevoelens op en is hiermee een heftig onderwerp. Toch wil ik dit onderwerp aansnijden omdat dit bij mij veel vragen oproept. ‘Bij euthanasie wordt het leven van een patiënt op een waardige […]

Continue Reading

Pimp je CV

picjumbo.com_HNCK8495

Solliciteren Er komt een dag dat we het allemaal moeten doen. Ik denk dat ik het wel honderd keer heb gedaan. Je kent het wel: De speurtocht via google,uitzendbureau’s of Linkedin. Je bent het type dat alles wat je tegenkomt geweldig vindt óf je valt onder de categorie die alles helemaal niks vindt. En dan ineens […]

Continue Reading