Een tweede kans

party-boys-hands-picjumbo-com

Ik ben een maatschappelijk werker. 
Maar soms voel ik me net een moeder, politieagent, psycholoog of beveiliger.

 Als maatschappelijk werker in de GGZ/verslavingszorg maak ik veel dingen mee. Veel cliënten die bij mij binnenkomen vertrouwen mij eerst niet. Ik snap dit. Ik ben namelijk weer de zoveelste maatschappelijk werker, die hen zal helpen bij het maken van de juiste keuzes, samen met hen de weg van bureaucratie zal bewandelen en ze van tijd tot tijd ‘op hun flikker geeft’ als ik vind dat ze de verkeerde weg inslaan.

Als maatschappelijk werker kan je mij aantreffen tussen de dak en thuislozen, drugsverslaafde,(ex-) prostituees en (ex-) gedineerde. Ik probeer elke dag een brug te slaan tussen mijn cliënten – wiens taal en gewoontes op de straat zijn gevormd – en onze ‘nette’ burgerlijke bevolking.

Ik probeer ervoor te zorgen dat mijn cliënten zich weer geaccepteerd voelen in de maatschappij, dat zij worden aangekeken zonder vooroordelen en niet meer door hun verleden in hokjes worden gestopt.

Maar ik moet zeggen: Het valt niet mee…

Omdat ik eerlijk wil zijn, begin ik mij mezelf:
Zo moet ik toegeven dat ik mezelf regelmatig betrap op ‘verbazing’ als ik ontdek hoe getalenteerd sommige van mijn cliënten zijn. Zo begeleid ik bijvoorbeeld een cliënt die een alcoholverslaving heeft gehad en ook regelmatig harddrugs heeft gebruikt als een escape van zijn zorgen. Ik had geen idee dat hij kon boksen en was daarom ook erg onder de indruk toen hij mij vertelde dat hij binnenkort meedoet aan een belangrijke bokswedstrijd. Daarnaast heb ik ook piano, schilder en zangtalenten voorbij zien komen bij ernstig verwarde cliënten die lijden aan een (meervoudige) persoonlijkheidsstoornis.

Mijn verbazing heeft mij geleerd dat iedereen (onbewust) bevooroordeeld is.
Zodra we een stempel zien, gaan we gekaderd naar de persoon kijken en vergeten we vaak om juist naar de krachten en mooie eigenschappen te kijken.

Ik vind het leuk om nieuwe talenten te ontdekken bij mijn cliënten en ik ben erg dankbaar dat ik dit werk mag doen. Al is het vaak erg intensief; Escalaties kunnen ontstaan voor je nog tot 5 hebt kunnen tellen en je bent altijd alert op je eigen veiligheid. Respect is daarom ook een belangrijk kernbegrip bij het werken met deze doelgroep.

Het is ook het respect dat deze doelgroep zeker van mij gewonnen heeft.
Momenteel heb ik een caseload met veel ex- gedineerde die een drugsverleden hebben en hier ook veel geld aan hebben verdiend.

Vandaag verdienen deze jongemannen – voor niet eens een kwart van wat zij vroeger aan drugshandel verdiende- legaal hun brood. Ze doen er alles aan om uit de gevangenis te blijven en om een voorbeeld te zijn voor hun kinderen. Deze mannen laten mij elke dag zien dat verandering daadwerkelijk mogelijk is. Deze mannen geven namelijk niet op, ze willen hun toekomst verbeteren en hebben geleerd van de fouten uit hun verleden. Het enige wat ze nodig hebben is een omgeving die in ze gelooft en ze respecteert voor wie ze zijn en wat ze kunnen.

In mijn omgang met mijn cliënten merk ik dat zij mij allemaal op een manier behandelen die ik soms zo in deze maatschappij mis: respectvol en zonder vooroordelen.

‘’Niemand is perfect, iedereen maakt fouten. Maar als je wilt veranderen verdien je ook een tweede kans. Ik ben nu niet meer de man die ik vroeger was . Ik ben nu eerlijk en clean. Mijn omgeving heeft nu respect voor me en ik ook voor mijzelf. Het enige wat ik nodig had was een nieuwe kans. ‘’ (citaat van een cliënt, ex tbs’ er)

With Love, Amanda

You may also like

1 comment

Geef een reactie